Ellere Varda Bize Yok Mu?

featured

Huzuru hazirün cemiyet-i irfan. Layındır, dinsizdir, münafıktır,haindir Şeytan..

Şeytan’ın dinsizligine,layınlığına,münafıklığına,hainliğine, Rahman’ın birliğine Eyvallah. . .

Sevgili sanatseverler ülkemizde birçok geleneği göreceği unuttuğumuz gibi Geleneksel Türk Tiyatrosunu da unutma noktasına maalesef geldik.

Bizlerde nacizane Meddahlık günlerimizden kalma bir girizgah ile başlayalım istedik.

Başlığa bakacak olursak 90’lı yıllarda yaşayanlar iyi bilirler. Grup Vitamin adında absürt şarkılar yapan bir grup vardı. Solisti Gökhan Semiz 1998’de trafik kazasında vefat etti. Ellere varda bize yoğ mi şarkısı ve diğer bestelerin hepsi ona aitti.

Gelelim başlığı atmamızın nedenine.

Ülkemizde son yıllarda artan ekonomik güçlükler, pandemi günleri derken birçok sanatçı ya mesleğini bıraktılar ya da sahip oldukları tiyatro atölyelerini kapamak zorunda kaldılar.

Toparlananlar inat edenler ayakta kaldılar. Toparlanamayanlar ise perdelerini kapattılar.

Kendi şehrinde yabancı olmak !

Bir şehrin kanatları sanatkârlarıdır. Önce kendi sanatçıları..

Elazığ şehrinde çoğu tiyatro ekibi destek görmediğinden sanat hayatlarına son vermek zorunda kaldılar.

Fakat bizlerde dışardan gelene daha çok değer verildiğinden dolayı bir çocuk oyununu şehrin bi ekibi sahnelediginde gelen sayısı tek seansta en fazla 50 – 60 seyirci gelirken bir baska çocuk oyun başka şehirden geldiginde ekmek kuyruğu gibi 5 seans kapalı gişe oynanır.

Ve gider kendi şehirlerine bizden kazandıklarını yatırırlar.

Bizler kapı kapı gezip bilet satmaya çalışırken onlar bizlerin yöneticilerinden ödenek alıp oyun sergilerler.

Bu yıllarca böyle sürdü. Bir kaç kez derdimizi anlatmak istesekte bizlik! Değil denilip konu kapatıldı.

Sanat yapılan ve yapılmak istenen şehirlerde tiyatro ekiplerine sahneler ücretsiz olmalı.

O şehrin belediyeleri sanat yapmaya çalışan gençlerin elinden tutmalı ve maddi destek vermeli.

Sanat olan yerde terör olmaz.

Sanata teşvik icin o şehirlerde festivaller yapılmalı.

Önce kendi öz gencini sahip çıkılmalı.

Bir şehir yükselmek istiyorsa sanata ayırdığı bütçeden vazgeçmemeli.

Binlerce lira verilip neler yapılırken, amatör ekiplerden sahne ücretleri alınması manidar.

Bırakında bizden sonrası sanatlarını icra etsinler.

Bırakında eli kalem tutan gençler kendilerini geliştirsinler.

Kapı kapı dolanıp giderlerini karşılamak için bilet satmak zorunda kalmasınlar…

Ve küçük bir anektot;

Baskomutan Mareşal Gazi Mustafa Kemal Atatürk köşkündeyken sanatçılar gelirler ve kapıda bekletilir.

Yaver ; ‘ Paşam sanatçılar geldiler, eliniz öpmeye. ‘

Mustafa Kemal ; ‘ Yok ! Bilakis sanatçı el öpmez. Sanatçının eli öpülür.’ Demiştir.

Bu hafta diyeceklerim bu kadar Vesselam…

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Giriş Yap

Giriş Yap

Elazığda Bugün ayrıcalıklarından yararlanmak için hemen giriş yapın veya hesap oluşturun, üstelik tamamen ücretsiz!